Fabien Barthez ur. 28 czerwca 1971 roku w Lavelanet jest byłym Francuskim bramkarzem, który uznanie zdobył sobie grając w Manchesterze United i reprezentacji Francji z którą zdobył Mistrzostwo Świata w 1998 i Mistrzostwo Europy 2000 roku a w 2006 doszedł aż do finału MŚ. Oprócz tego ma na swoim koncie Puchar Ligi Mistrzów oraz kilka Mistrzostw Francji i Anglii. 

Kariera klubowa:

W Ligue 1 zadebiutował jako gracz Toulouse 21 września 1991 roku w meczu z Nancy. Rok później został piłkarzem Marsylii i od razu zdobył z nią Mistrzostwo Francji oraz Ligę Mistrzów. Jego występ w finale Champions League przeciwko Milanowi był jednym z najlepszych meczy w wykonaniu bramkarza. W 1994 roku po skandalu kupowania meczów Marsylię zdegradowano do drugiej ligi. Barthez mimo wielu ofert zdecydował się pozostać z OM w Ligue 2.  

Po roku gry w Ligue 2 został zawodnikiem AS Monaco z którym zdobył Mistrzostwo Francji w 1997 i 2000 roku.  

Po zdobyciu MŚ i ME został zauważony przez Manchester Alexa Fergusona. Po tym jak klub opuścił Peter Schmeichel Ferguson szukał bramkarza światowego formatu. W 2000 roku za 7,8 mln funtów Barthez dołączył do Czerwonych Diabłów. W 2001 roku jego klubowym kolegą został Laurent Blanc. Od tego momentu przed każdym spotkaniem Ligi Mistrzów Blanc całował Bartheza w głowę. Po pierwszym sezonie na Old Trafford Barthez stał się ulubieńcem kibiców, którzy pokochali go za jego ekscentryczne zachowanie (m. in.  kiwanie się z napastnikami rywala). W sezonie 2000-2001 zdobył z Manchesterem Premier League. Następny sezon był dla Francuza dwuczęściowy. Pierwsza część była dla niego koszmarem. Często podejmował ryzyko przed polem karnym i nie wychodziło mu to na dobre. Najważniejsze wpadki miał w meczach z Deportivo La Coruna oraz Arsenalem. Ogłoszono nawet upadek Francuza w Manchesterze. Jednak Alex Ferguson wierzył w niego i Barthez odwdzięczył się mu za to w drugiej części sezonu świetnymi występami. W sezonie 2002-2003 United po raz kolejny sięgnęli po tytuł mistrza kraju. W tym czasie Barthez był krytykowany za mecz z Realem Madryt, kiedy to niepotrzebnie wyszedł z bramki. Wtedy i Ferguson stracił już cierpliwość i odsunął go od drużyny.  

W sezonie 2003-2004 został wypożyczony do Marsylii. Po sezonie podpisał 2,5 roczny kontrakt z OM. W 2005 roku opluł sędziego podczas jednego z towarzyskich spotkań. Francuska Federacja Piłkarska zawiesiła go na pół roku. Po odbyciu kary zdecydował się powrócić do futbolu. Chciał wrócić do Toulousy, by tam wrócić do formy oraz móc opiekować się chorą matką, jednak Toulouse nie było zainteresowane jego usługami. W 2006 roku podpisał kontrakt z FC Nantes. 29 kwietnia 2007 roku Barthez po starciu z fanami wyprowadził się z rodziną z miasta i rozwiązał kontrakt z klubem.  
Rok później zapowiedział, że planuje brać udział w wyścigach Porsche GT 3 oraz grać w plażową odmianę piłki nożnej. 

Kariera reprezentacyjna

Po Euro 96, gdzie Francja doszła do półfinału Barthez został numerem jeden w bramce trójkolorowych. MŚ 98 organizowane we Francji były jego wielką imprezą. W 7 meczach puścił tylko 2 gole. W reprezentacji już wtedy przed każdym meczem Blanc całował go w głowę. W finale Francuzi pokonali Brazylię 3-0 i po 20 latach gospodarz zdobył Puchar Świata. Później Barthez był po Zidanie najbardziej popularnym graczem reprezentacji.  
Dwa lata po MŚ Barthez zdobył z Francją Mistrzostwo Europy. Po tym triumfie Francja była 1 w rankingu FIFA przez kolejne dwa lata a Barthez był zdobywcą MŚ i ME w ciągu dwóch lat.  

W Korei i Japonii Francuzi odpadli już w fazie grupowej nie zdobywając żadnego gola. Na Euro 2004 polegli w ćwierćfinale z rewelacyjną wtedy Grecją.  

W Niemczech Barthez miał już poważnego rywala, jakim był Gregory Coupet broniący w eliminacjach. Mimo tego, ku zaskoczeniu wszystkich to Barthez został numerem jeden na mundialu i po raz drugi zagrał w finale MŚ. Tym razem Francja poległa po dobrym meczu w karnych z Włochami.