Piękny, majestatyczny, położony w samym centrum gabloty skupia wszystkie spojrzenia i wszystkie pragnienia. Mowa o jedynym, w dorobku Olympique Marsylii, Pucharze Europy. Droga do niego nie była łatwa, kosztowała wiele wyrzeczeń, ale z perspektywy czasu było warto.

Ten jedyny i niepowtarzalny mecz rozegrano 26 maja 1993 roku w Monachium. Pierwsze minuty należały do Włochów, którzy kilkukrotnie byli bliscy pokonania Fabiena Bartheza. Pierw próbował Rijkard, następnie Massaro. Żadnemu z nich na szczęście nie udało się strzelić gola.

Mecz ten był niepowtarzalny. Basile Boli mimo kontuzji kolana nie zszedł z boiska. Mówią, ze jego zryw i grymas bólu dal sygnał do natarcia i wygrania tego spotkania. Gra Milanu dla OM przez pierwsze pól godziny była nie do dogonienia. W najgroźniejszej sytuacji Van Basten obrócił się w swoim stylu z piłką i uderzył, Barthez na szczęście był na posterunku. W następnych minutach Marsylczycy chwycili wiatr w żagle i "Rossoneri" nie byli już tak groźni, jak na początku spotkania. Gra się wyrównała, ale do wygrania meczu brakowało jeszcze wiele.

Pod koniec pierwszej polowy Abedi Pele zawstydził Paolo Maldiniego i dośrodkował piłkę w pole karne. Tam najwyżej do niej wyskoczył Boli, który przedłużył piłkę i zdobył przepięknego gola, który dal Marsylii zwycięstwo. Bramka do szatni dala wiele emocji obu drużynom, ale po przerwie widać, było, ze OM nie da już sobie bez walki o śmierć i życie wydrzeć tego zwycięstwa.

W drugiej połowie Capello postawił wszystko na jedna kartę. Nie miał nic do stracenia. Dal sygnał do rozgrzewki Papinowi, który na murawie pojawił się w 55 minucie. Od początku drugiej polowy wszyscy fani oraz zawodnicy OM patrzą na zegar i modlą się by mecz już się skończył i by mogli rozpocząć wielka fetę. Ostatnie minuty zawodnicy z Marsylii spędzili na obronie i to się opłaciło. Mądra gra w obronie i zmęczenie przeciwnika dały rezultat. Milan nie zdołał strzelić gola i Marsylia wygrała 1-0.

Po ostatnim gwizdku sędziego na Olympiastadion w Monachium rozbrzmiał jeden krzyk fanów OM. Stalo się faktem, ze zawodnicy z Marsylii po raz pierwszy w historii klubu i Francuskiej piłki zdobyli Puchar Europy. Przy wielkiej fecie i okrzykach kapitan zespołu, Didier Deschamps wzniósł puchar, tak długo oczekiwany przez wszystkich sympatyków Marsylczyków.

OM 1-0 Milan AC (Finał Ligi Mistrzów, 26 Maj 1993)
Stadion: Monachium, Olympiastadion
64 444 kibiców
Sędzia: M. Rothlisberger
Gole: Boli (43)

OM: Barthez – Angloma (Durand 62), Boli, Desailly, Di Meco – Eydelie, Deschamps, Sauzée – Pelé – Boksic, Völler (Thomas 80).

Trener: Goethals

Milan: Rossi – Tassoti, Baresi, Costacurta, Maldini – Rijkaard, Albertini, Donadoni (Papin 55), Lentini – Van Basten (Eranio 85), Massaro.

Trener: Capello

Wpomnienie zwycięstwa w Lidze Mistrzów z 1993 roku: